Rosja – informacje praktyczne cz. 1

Nasze ostatnie wakacje spędziliśmy w Rosji – wyjazd ten był spełnieniem swojego rodzaju marzenia o podróży na dalszy wschód. Co prawda pierwszy wyjazd do największego kraju na świecie zaplanowaliśmy do Moskwy i Petersburga, ale od czegoś poznawanie tego fascynującego kraju trzeba zacząć :).

Nieopodal Placu Czerwonego w Moskwie

W dzisiejszym wpisie chcielibyśmy opisać, w jaki sposób planowaliśmy jeszcze przed wyjazdem naszą podróż. Oczywiście nie pojechaliśmy na wycieczkę zorganizowaną przez biuro podróży, tylko wszystko zaplanowaliśmy sami. Wyprawa do Rosji jest o tyle trudniejsza do planowania, że dochodzi jeszcze konieczność uzyskania wizy.

Loty

Początkowo planowaliśmy polecieć naszym rodzimym przewoźnikiem – LOTem lub Lufthansą – ceny lotów oscylowały w okolicach 700-900 zł w obie strony. Jednak po przebadaniu rynku znaleźliśmy interesujące nas połączenie linią Wizzair z Budapesztu. Do Rosji podróżowaliśmy rodzinnie w 5 osób, więc do Budapesztu dojechaliśmy jednym wspólnym samochodem. Dzięki posiadaniu karty kredytowej WizzAir i nazbieranych środków na koncie Wizz mogliśmy znacznie obniżyć koszty lotów. Za przeloty na trasie Budapeszt – Moskwa i Petersburg – Budapeszt zapłaciliśmy około 220 zł/osoba z dodatkowym bagażem podręcznym. Oszczędziliśmy więc naprawdę sporo porównując ceny biletów tradycyjnych przewoźników, nawet doliczając koszty dojazdu i noclegu w stolicy Węgier.

Parlament w Budapeszcie

Wiza

Loty zakupiliśmy około 2 miesiące przed planowanym wyjazdem. Później rozpoczęliśmy procedurę uzyskania wizy. Możliwości jej wyrobienia jest całkiem sporo. Najtaniej jest osobiście wybrać się do konsulatu i złożyć wszystkie wymagane dokumenty. Jednak cała procedura jest dość czasochłonna i wymaga dwukrotnej wizyty w konsulacie (znajdują się w Poznaniu, Gdańsku, Warszawie i Krakowie). My ze względu na zamieszkanie w znacznej odległości od tych miast zdecydowaliśmy się na załatwienie wizy poprzez biuro pośrednictwa. Skorzystaliśmy ostatecznie z usług firmy WizaSerwis, której usługi były w naszym przypadku najtańsze. Ostatecznie cena wizy dla jednej osoby zamknęła się w kwocie około 450 zł wraz z niezbędnym ubezpieczeniem oraz zaproszeniem – voucherem dla turystów. Jest to spory koszt, jednak już od października 2019 będzie można pojechać do Petersburga bez konieczności takiego wyrabiania wizy na okres do 8 dni. 🙂

Hotele

W Polsce zarezerwowaliśmy także dwa hotele – jeden w Moskwie i jeden w Petersburgu. Rezerwacje w hotelach były też niezbędne do uzyskania wizy – w rezerwacjach musiały być także wprowadzone imiona i nazwiska wszystkich uczestników wyjazdu. W wielkich metropoliach jakimi jest Moskwa i Petersburg tańsze hotele znajdują się w dużej odległości od centrum i wymagają dosyć długiego dojeżdżania metrem do największych atrakcji.

W Moskwie zarezerwowaliśmy trzy pokoje w hotelu Holiday Inn Express Khovirno za pośrednictwem strony sieci hotelowej IHG. Jest on położony niedaleko końcowej stacji metra – Khovirno. Za jedną noc (pokój 2-osobowy) zapłaciliśmy 3024 ruble, czyli około 160 zł. Hotel ten możemy polecić, bo został on niedawno w całości wyremontowany i jest teraz naprawdę wygodnym i przyjemnym miejscem. W cenę pobytu wliczone jest smaczne śniadanie w formie bufetu (serwowany jest pyszny rosyjski słodki przysmak – serniczki :)).

Pokój w Holiday Inn Express Moscow Khovirno

Natomiast w Petersburgu za pośrednictwem Booking.com dokonaliśmy rezerwacji w Apart-Hotelu Y’es. Wykupiliśmy tam dwa apartamenty (dwu i trzy-osobowy) i wyszło nam średnio 1300 rubli za osobę za noc. W cenę noclegu wliczone było śniadanie serwowane – możliwość wyboru jednego z kilku zestawów śniadaniowych. Hotel ten znajduje się w wielkim nowym bloku mieszkalnym – również możemy go serdecznie polecić, chociaż mieliśmy niewielkie problemy przy przyjeździe. W pokoju 3-osobowym znajdowało się tylko jedno duże małżeńskie łóżko i pani w recepcji twierdziła, że takie mają zasady, a za dodatkowe łóżko musimy dopłacić. Jednak udało się przekonać obsługę, że skoro zarezerwowaliśmy przez Booking.com pokój 3-osobowy to wypadałoby, gdyby miał miejsce do spania dla trzech osób i dostaliśmy dodatkowe łóżko „gratis” ;).

Apart-hotel Y’es

Pociąg Sapsan

Planując nasz wyjazd zastanawialiśmy się, w jaki sposób pokonamy trasę Moskwa-Petersburg. W grę wchodził przelot między miastami lub pociąg. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na super-szybki pociąg Sapsan, który trasę pokonuję w 4 godziny. Samolot leci co prawda 1 godzinę, jednak dodając dotarcie na lotnisko i odprawę wyszłoby zapewne podobnie. Ceny biletów na pociąg są niższe, jeśli rezerwujemy je ze sporym wyprzedzeniem. Jednak my czekaliśmy na zakup do momentu otrzymania wizy i ostatecznie zapłaciliśmy średnio 3200 rubli za jeden bilet, czyli około 180 zł (co ciekawe miejsca odwrócone tyłem do kierunku jazdy były nieco tańsze od usytuowanych w drugą stronę). Bilety zakupiliśmy za pomocą strony rosyjskich kolei – RZD.ru

Teatr Maryjski

Jeżdżąc często na Ukrainę staramy się chodzić na balet. Planując wizytę w Rosji też o tym pomyśleliśmy. Początkowo chcieliśmy udać się do Teatru Bolszoj w Moskwie, jednak ceny biletów były bardzo wysokie, a poza tym w czasie naszego pobytu wystawiane było Jezioro Łabędzie, na którym byliśmy już we Lwowie. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na wyjście do Teatru Maryjskiego w Sankt Petersburgu. Za bilety na balet „Dziadek do orzechów” zapłaciliśmy 600 rubli od osoby (około 33 zł). Wejście na balet poza obejrzeniem samej sztuki pozwala też zobaczyć pięknie ozdobione wnętrza teatru. Bilety kupiliśmy będąc jeszcze w Polsce przez stronę internetową www.mariinsky.ru/en

Wnętrze Teatru Maryjskiego

W powyższym poście opisaliśmy wszystko, co załatwiliśmy przed podróżą. Już niedługo druga część wpisu, w którym opiszemy Wam praktycznie to, co spotkało nas na miejscu. 🙂

Recenzja 5* hotelu DoubleTree Resort by Hilton Penang

Dzisiejszym wpisem chcielibyśmy nadrobić blogowe zaległości oraz rozpocząć serię wpisów z naszego ostatniego dalszego wyjazdu – do Malezji i Indonezji. Do wybrania właśnie takiego kierunku podróży skusiła nas przede wszystkim świetna cena biletów lotniczych linii Qatar Airways, ale także wiele znakomitych hoteli z portfolio Hiltona na miejscu w zaskakująco niskich cenach. Nasz przylot z Polski miał miejsce na lotnisko w Penang (tak samo nazywa się cała wyspa), które znajduje się niedaleko urokliwego miasta Georgetown. Opisywany 5* hotel znajduję się po drugiej stronie miasta, na zachód w dzielnicy Miami Green. Jest to nowy hotel, w którym spędziliśmy w sumie cztery noce płacąc po 10 tys. punktów Hilton Honors za jedną noc. Przy sprzyjającej promocji taką ilośc punktów można nabyć za 50$. Czyli właśnie za taką kwotę możemy się przespać w świetnym resortowym hotelu przy samej plaży – cena oczywiście za dwie osoby. Dokładając do tego status Gold w programie lojalnościowym sieci, który posiadamy otrzymujemy darmowe śniadanie, upgrade do lepszego pokoju oraz kilka innych benefitów.

DoubleTree Resort by Hilton Penang

Przyjazd do hotelu i zameldowanie

Z lotniska do hotelu dostaliśmy się po raz pierwszy używając Graba – azjatyckiej odpowiedzi na Ubera. Dojazd z lotniska do hotelu kosztował około 35 zł. Jest oczywiście opcja dojazdu autobusem, o której dowiedzieliśmy się później, jednak zajmuje ona ponad trzy razy więcej czasu, co po kilkunastogodzinnej podróży samolotami nie jest mile widziane. Po przyjeździe zostaliśmy miło przyjęci przez pracowników recepcji oraz poinformowano nas o podwyższeniu standardu naszego pokoju do dwupokojowego apartamentu z widokiem na morze, co nas bardzo ucieszyło. 🙂 Tradycyjnie otrzymaliśmy także ciepłe ciasteczka, które są standardem w całej sieci DoubleTree. Co ciekawe, w hotelu znajduje się także muzeum pluszowych misiów i jeden z ich przedstawicieli przywitał nas przy wejściu do hotelu.

Miś witający gości w lobby hotelu

Pokój

Nasz pokój znajdował się na czwartym piętrze w centralnej części hotelu. Mimo położenia niedaleko wind nie było ich wcale słychać. Apartament składał się z dwóch bardzo przestronnych pokoi – dziennego oraz sypialni, łazienki z wanną i prysznicem oraz sporego balkonu.

Sypialnia oraz balkon naszego apartamentu

Na stole w części wypoczynkowej znajdowała się także wstawka powitalna z liścikiem. Trafiliśmy akurat na chińskie święto Środka Jesieni, podczas którego lokalni mieszkańcy spożywają tradycyjne księżycowe ciasteczka, które przez zastosowanie dodatków takich jak pasta lotosowa, czy szafran w sklepach kosztują nawet około 20 zł za niewielkie ciasteczko. Dostaliśmy jedno takie ciasteczko w pięknym kartoniku. Co do smaku to raczej średnio nam podeszło, ale było to ciekawym przeżyciem kulinarnym. 😉

W hotelu spaliśmy dwukrotnie, na początku oraz na końcu naszej podróży. Przy drugim pobycie dostaliśmy bardziej osobistą wkładkę powitalną, co było dla nas bardzo miłym doświadczeniem.:)

Pokoje zostały bardzo starannie przygotowane przed naszym przyjazdem. Były czyste, nowocześnie urządzone – utrzymane w stylistyce marki DoubleTree, jednak z elementami nawiązującymi do tradycyjnej sztuki miejsca, w którym znajduje jest hotel. Na wyposażeniu znajdowały się kapcie, szlafroki, zestaw do parzenia kawy i herbaty oraz dwie butelki wody mineralnej.

Śniadanie

Śniadania są serwowane w restauracji położonej na poziomie -1, przy basenie. Można je zjeść także na świeżym powietrzu, co przy porannej temperaturze jest bardzo przyjemne. Trudno jest nam oceniać azjatyckie śniadania, ponieważ są one bardzo odmienne od takich, do których jesteśmy przyzwyczajeni w polskich hotelach. Jednak wybór był bardzo duży, każdy znajdzie coś dla siebie. Jest też egg station, na którym możemy zamówić różne dania z jajek. Z ciekawostek należy wspomnieć o „teh tarik”, czyli mocnej czarnej herbacie z zagęszczonym, słodkim mlekiem. Jest to narodowy napój w Malezji. Nam bardzo zasmakował, piliśmy go wielokrotnie – szczególnie dobry jest podawany na zimno z kostkami lodu.

Jeden z naszych śniadaniowych zestawów
Ubu Pao – czyli tradycyjne słodkie bułeczki podgrzewane na parze (to zielone ;))
w widocznym na zdjęciu naczyniu.

Basen oraz siłownia

Na terenie hotelu znajduje się siłownia oraz zewnętrzny basen – a właściwie dwa – jeden większy oraz drugi mniejszy z atrakcjami dla dzieci. Wokół basenu jest także trochę leżaków. Miejsce to stanowi świetny sposób na odpoczynek podczas gorącego dnia. Co ważne, po opadach deszcze, na które trafiliśmy podczas pobytu woda basenu była szybko oczyszczana.

Popołudnie w basenie

W hotelu znajduje się także całodobowa dobrze wyposażona siłownia.

Podsumowanie

DoubleTree Resort by Hilton Penang od niewielkiej plaży oddziela szeroka droga, jednak można ją przekroczyć mostkiem dostępnym dla gości hotelowych, widocznym na powyższym zdjęciu. Na plaży znajduje się także niewielka knajpka, w której można zjeść smaczne jedzenie w cenach dużo niższych niż w hotelowej restauracji.

Położenie hotelu może być niewielkim minusem, bo jest on poza centrum miasta GeorgeTown, jednak hotel zapewnia raz dziennie bezpłatny transport. W godzinach dopołudniowych możemy dojechać do centrum, a po południu z niego wrócić. Wieczorem bus jedzie w drugą stronę, na nocny bazar, na którym znajdziemy także wiele miejsc, gdzie możemy smacznie zjeść. Jeśli godziny odjazdów nam nie pasują to zawsze możemy skorzystać z publicznego autobusu, którego przystanek znajduje się pod hotelem.

W obiekcie nie znajdziemy niestety Executive Lounge, jednak w zamian tego goście z wysokim statusem mogą skorzystać z popołudniowego „tea time”, w ramach którego otrzymują kawę lub herbatę oraz ciasteczka w kawiarni znajdującej się w lobby hotelu.

Jeśli trafimy do hotelu w weekend wieczorem możemy usiąść w tym samym miejscu i przy akustycznej muzyce na żywo wypić drinka za pół ceny w promocji Happy Hours. 😉

Podsumowując hotel jest jak najbardziej godny polecenia, jeśli ktoś chce wypocząć w miłym miejscu podczas pobytu na wyspie Penang w Malezji. Dajemy mocne 9/10 pkt. 🙂

Indonezja – jak, gdzie, kiedy?

Obiecywaliśmy Wam, że opowiemy o naszej podróży do Indonezji. Dziś jest ku temu świetny moment – kiedy na dworze taki mróz, że nie chce się nam wyjść z domu może bardziej zmotywujemy Was do zaplanowania podróży w tak gorący rejon świata. Zatem dziś o tym, jak łatwo dostać się tam samolotem w bardzo ciekawej cenie, kiedy warto pojechać w to piękne miejsce oraz jakie rejony kraju są ciekawe. Podpowiemy Wam w jaki warto poruszać się pomiędzy wyspami, oraz kiedy najlepiej planować wyprawę.

Podróż można zaplanować już teraz. Jeśli chcemy odbyć ją w wakacje, wiele linii oferuje już przeloty w całkiem korzystnych cenach. Ostatnio pojawiły się loty do Dżakarty z Budapesztu w ceni 379 euro od osoby, czyli za 1641 zł, liniami Air China. Nasz lot swój początek miał w Pradze a kończył się w Denpasar. Koszt naszej podróży to niespełna 1500 zł, odbywał się liniami British Airways, więc oferta była cenowo całkiem podobna. Jeżeli chodzi o propozycję linii Air China musimy jakoś dostać się do Budapesztu. Dotrzemy tam autobusami PolskiBus, które oferują przejazdy już od 1 zł, o czym kiedyś pisaliśmy.

Generalnie najlepszą porą, by odwiedzić Indonezję jest… cały rok 😉 Pora deszczowa przypada właśnie na naszą zimę. Okres ten kojarzy się nam z codziennymi, ciągłymi opadami, choć tak na prawdę deszcz pada ulewnie przez dwie godziny i na tym się kończy.I wcale nie mamy z nim do czynienia każdego dnia. Za to mamy wówczas pewną piękną, ciepłą pogodę. Choć upał w tym kraju nie odpuszcza nigdy. Najniższe temperatury to ok. 30 stopni, gdzie przy tak nagrzanej ziemi odczuwa się jakby były o co najmniej pięć stopni wyższe. Ale chyba nie można na to narzekać, gdy wokół towarzyszą nam przepiękne widoki (szczególnie urokliwe są małe wyspy i cudowne plaże) oraz na prawdę wspaniali i WCIĄŻ UŚMIECHNIĘCI ludzie. Oni na prawdę wciąż się uśmiechają, a co najważniejsze szczerze. Dlatego, podobno, nie bolą ich mięśnie twarzy 😉 Są pomocni i wspaniali. Przebili w tym nawet Gruzinów, co może dziwić, ale o tym w kolejnym poście. Teraz skupimy się na tym, jak tam dotrzeć, o czym chwilę temu już ciut wspomnieliśmy.
W nadchodzące wakacje LOT wraz z Rainbow Tours otwiera połączenia do Denpasar bezpośrednio z Polski. Lot będzie odbywać się co dwa tygodnie z lotniska Chopina w Warszawie. To z pewnością ciekawa opcja ponieważ możemy pominąć wizytę w Dżakarcie, która wg. opinii wielu podróżników, jest nieciekawa. Naszym zdaniem samo Bali jest warte uwagi, jednak poza nim jest mnóstwo ciekawych miejsc, które wręcz trzeba odwiedzić, dlatego na podróż do Indonezji trzeba poświęcić dużo czasu. My byliśmy 16 dni i było to o 16 za mało…

Pobyt w Indonezji rozpoczęliśmy w Kucie (jest to kurort na Bali). O ile słowo kurort kojarzy się nam z Sopotem, Kołobrzegiem czy Mielnem, w Kucie ma ono odniesienie głównie na zatłoczonych ulicach czy w restauracjach. Poza tym plaże były prawie puste… Było to na prawdę dziwne, zważając na naszą polską tradycję „bookowania” sobie miejsc na plaży parawanem. Jak widać na Bali żaden przysłowiowy „Janusz” nie dotarł… 😉 (jeszcze), W Kucie już byliśmy bardzo pozytywnie zdziwieni cenami. Podróbki okularów znanej marki w ilości sztuk dwóch to 14 zł. O ile na początku kawa za 4 zł była dla nas świetną ofertą, o tyle pod koniec podróży 2 zł wydawało nam się zbyt wiele. Tak to jest, że człowiek się za bardzo przestawia. Bo kończąc podróż na Lomboku na prawdę trudno było nam uwierzyć, że może być aż tak tanio. Dokładne ceny wszystkiego pojawią się w zupełnie odrębnym poście. W kucie nocowaliśmy w IbisStyles za 120 zł/2 osoby za dwie noce ze śniadaniem. Śniadanie… to jest bardzo ciekawe jak ono wygląda w różnych miejscach świata. Gdy zeszliśmy na śniadanie myśleliśmy, że zaspaliśmy i trafiliśmy na obiad. Trzy rodzaje ryżu, trzy rodzaje kurczaka i zupy. I tak wyglądały nasze śniadania przez dwa tygodnie. To było z pewnością najtrudniejsze z czym przyszło nam się zmierzyć w tym kraju.

Kolejnym miejscem na mapie było Ubud. I to było jedno z piękniejszych miejsc w Indonezji. Nocowaliśmy w PajarHouse , który ogromnie polecamy. Luksus 5 gwiazdkowego hotelu w cenie hostelu w Poznaniu. Nie, nie, to były ceny porównywalne do tych w górskich schroniskach ze zniżką PTTK. W tym hotelu otrzymujemy wszystko – drinki kiedy chcemy, pyszne śniadania, obsługę na każde nasze zawołanie – dosłownie, ponieważ każdemu z gości przysługuje prywatny telefon komórkowy, którym możemy wezwać obsługę. A do tego zawsze uśmiech każdego wokoło. Aaa i hotel oferuje transport do centrum za darmo do godziny 22. Poza tym spacery wokół również były wspaniałą przygodą, ponieważ mięliśmy styczność z prawdziwą balijską wsią. Mimo widocznej biedy każdy z tych ludzi jest szczęśliwy i oczywiście uśmiechnięty od ucha do ucha,. Bez względu na stan uzębienia. W Ubud, a dokładniej w okolicy, obowiązkowe do zobaczenia są tarasy ryżowe. Naszą radą jest wynajęcie skutera. Piesza wędrówka na 8 kilometrowej trasie w jedną stronę w 40 stopniowym upale bez powiewu wiatru i krzty wody … nie, nie tego nie polecamy. Wiemy, to nieodpowiedzialne, ale google wskazywało 1,5 km 😉 Ubud jest kolebką artystów i rzemieślników. Warto na prawdę zainwestować w tamtejszą sztukę ponieważ jest wyjątkowa i na prawdę wspaniała. I tania, a to nietypowe dla sztuki, Ceny znacznie niższe niż w balijskich kurortach.

Następnie przyszedł czas na Jogjakartę na wyspie Jawa. Tam znajdują się wspaniałe świątynie wpisane na UNESCO – Barabudur i Prambanan (o których opowiemy w innym poście). Jogjakarta to miasto, którym dominuje islam. Warto więc, szczególnie w przypadku kobiet zwrócić uwagę na ubiór, by nie czuć się skrępowaną i okazać szacunek. W Jogjakarcie nocowaliśmy w Novotelu. Ze względu na kartę członkowską w sieci Accor, którą posiada Nikodem mieliśmy świetne warunki za niską cenę – 80 zł za nocleg dla dwóch osób ze śniadaniem. Jeśli o samo miasto chodzi – jest jedynym spośród miejsc w Indonezji, które odwiedziliśmy, w których funkcjonuje lokalny transport w postaci busików miejskich. Cena biletu to niecała złotówka za osobę. Należy jednak pamiętać, że autobusy kursują tylko w jedną stronę. Do świątyń wstęp także jest płatny (10 dolarów ulgowy (zniżka z kartą ISIC – nie może to być normalna legitymacja studencka), 20 normalny, jednak z pewnością warto tyle wydać) i pamiętajcie! Koniecznie miejcie gotówkę, w naszym przypadku nie udało się zapłacić kartą.

Kolejnym punktem naszej wyprawy była wyspa Gili Air. Istny raj dla wielbicieli spokoju i zapierających dech plaż. Piękne miejsce, w którym plażę mamy często na wyłączność. Ceny wszystkiego bardzo niskie. Pamiętajcie tylko żeby noclegi rezerwować znacznie wcześniej, ponieważ wciąż miejsc noclegowych jest tam niewiele. Wcześniej mamy też możliwość znaleźć nocleg w niskiej cenie. Na wyspie Gili nasz nocleg był najdroższy, 260 zł za trzy noce dla dwóch osób ze śniadaniem. Nocowaliśmy w Nelly Homestay , było to jedno z ostatnich miejsc z klimatyzacją (konieczna opcja w Indonezji) oraz blisko plaży. Bardzo przyjemne miejsce. Jadaliśmy w barze tuż przy plaży średnio za 10 zł za obiad od osoby (posiłek i sok). Generalnie jak wszędzie. Gili Air jest przewspaniałym miejscem. Dla mnie – najpiękniejszym, jakie dotąd widziałam. Ważne by pamiętać o butach do pływania, ponieważ rafa koralowa występuje tuż przy brzegu, a plaża jest pełna jej odłamków i lekko kamienista.

Ostatnim punktem podróży był Lombok i miasto Mataram (kolejny duży „kurort”). Niestety nie mieliśmy czasu by udać się w piękniejsze miejsca na tej wyspie i musieliśmy skupiać się na tych, do których szybko dotrzeć.Jednak Mataram okazało się świetnym miejscem. Piaszczyste i szerokie plaże i pełen spokój. Zero turystów, głównie mieszkańcy. Ceny śmiesznie niskie… Pyszne jedzenie (najlepsze podczas całego pobytu i najtańsze). Nocowaliśmy w Sunset House i jak dotychczas, nie zawiedliśmy się. Pobyt był świetny. Plaża tuż przy hotelu. Dwie noce ze śniadaniem to koszt 180 zł. Wysoki, ponieważ trochę zagapiliśmy się z rezerwacją… 😉

Pomiędzy wyspami polecamy poruszać się transportem lotniczym. Przy odpowiednio wczesnej rezerwacji cen są nieznacznie wyższe od np. kolejowego czy autokarowego. Ale największą zaletą jest to, że drogę, która autobusem musimy pokonać w 18 godzin samolotem przebywamy w jedną godzinę.
Dolecieliśmy na Bali do Denpasar. Hotel oferował nam transport z lotniska, więc po dolocie o 2 w nocy tamtejszego czasu nie mięliśmy przynajmniej problemu z poszukiwaniem taksówki. Spędziliśmy w Kucie dwie noce, a następnie udaliśmy się do Ubud. Wzięliśmy taksówkę za 120 tys. rupii czyli jakieś 35 zł za kurs, który trwał 1,5 godziny. Wydawało nam się to niezwykle dużo;)
W drogę powrotną z Ubud na lotnisko w Denpasar udaliśmy się z biurem, które oferowało przejazdy za 40 tys. rupii od osoby (11,50 zł od osoby). Do Jogjakarty lecieliśmy liniami GarudaIndonesia. Oprócz nich lataliśmy także Sriwijaya Air, z Jogjakarty na Lombok. Ceny biletów za osobę to średnio 100 zł za osobę. Z Lomboku na Gili Air dostaliśmy się publiczną łódką, która kosztowała ok. 5 zł za osobę. Płynie się 15 minut. Rejs powrotny jest tańszy – 3zł od osoby. Lot z Lomboku do Denpasar liniami Garuda Indonesia kosztował 120 zł od osoby. Każda podróż w powietrzu przebiegała bez problemu, zwykle na czas (poza ostatnim z lotów krajowych) a dodatkowym plusem był posiłek na pokładzie oraz prawie zawsze system indywidualnej rozrywki z dużą ilością indonezyjskiej muzyki. 😉

Jak widać planowanie wyprawy po Indonezji należy zacząć dość wcześnie. To od Was zależy czy będziecie podróżować na prawdę niskim kosztem (nocleg można dostać nawet za 10 zł od osoby! jednak w trudnych warunkach, można jeździć busami czy pociągami, jadać „na ulicy”) czy tak jak nasza podróż – dość ekskluzywna 😉 Wybierając tańszą opcję przeznaczcie na Waszą wyprawę znacznie więcej czasu. Dwa tygodnie z pewnością nie wystarczą.

Koszt naszego wyjazdu to 3000 zł za wszystko!! Łącznie z pamiątkami, noclegami, wszelkimi środkami transportu, wyżywieniem itd. Biuro podróży oferuje nam to samo… ah, nie! Tylko lot i noclegi ze śniadaniami i kilka wycieczek za ponad 8 tys złotych (termin jak nasz – we wrześniu – sami zobaczcie KLIK)

Jeśli walentynki to tylko w Paryżu…

My nasze walentynki dwa lata temu spędziliśmy w Budapeszcie. Było pięknie. Jeśli jednak wolicie tradycyjne okoliczności to z pewnością Paryż jest ku temu idealny 😉 Tym bardziej, że na stronie http://www.flugladen.de/ pojawiły się ciekawe opcje dolotu tradycyjnymi liniami w niskiej cenie. Bardzo dużym plusem jest dolot na lotnisko w centrum (odchodzi koszt ok. 150 zł za podróż do centrum z lotniska Beuve ) oraz bagaż rejestrowany.

A teraz jak zarezerwować bilet…

1) wchodzimy na stronę http://www.flugladen.de/ i wpisujemy dane jak na poniższym screen’ie. Zaznaczamy opcję lotu z hotelem. (Flug+Hotel, całość wypełniamy jak poniżej)

2) Po przekierowaniu na następną stronę wybieramy hotel (sortowanie wg. ceny – Prels Sortleren)…

Wybrałam znaną markę hotelową Campanille, nie najtańszą z listy a o sprawdzonej jakości.

3)…. a następnie połączenie lotnicze

Powyższe połączenie jest optymalne ponieważ jest po pierwsze najtańsze a po drugie posiada optymalne godziny wylotu. Wybieramy więc Auswahlen i przechodzimy do następnego kroku.
W nim możemy wybrać samochód bądź przejść do uzupełniania danych osobowych.

4) Podsumowanie naszego koszyka 😉

W tej opcji wychodzi nam niespełna 1000 zł za loty plus hotele ze śniadaniami. To wbrew pozorom dobra opcja za weekend w Paryżu w tak „gorącym” okresie 😉
Poniżej tańsza opcja przy wyborze tańszego noclegu. Możemy również wybrać tylko opcję lotów bez hoteli i poszukać czegoś taniego na booking.com

Tutaj opcja za 800 zł. Wybór należy do Was.

Życzymy Wam udanego walentynkowego weekendu 😉